Książki Dobre Jak Czekolada | blog z recenzjami książek: Agata Czykierda-Grabowska

Wydawnictwo Kobiece na walentynki proponuje nam zbiór opowiadań o niegrzecznej miłości. Brzmi ciekawie, prawda? Zobaczmy, jak wyszło w praktyce.

Wiecie jak to jest ze zbiorami opowiadań - jedno zawsze podoba nam się bardziej, inne mniej. Nawet kiedy zbierze się pisarzy znanych z podobnej tematyki, nie każda ich historia przypadnie nam do gustu. Miałam okazję czytać już kilka antologii i w każdej z nich znalazło się opowiadanie, które mnie zachwyciło, kilka przeciętniaków i jedno, które kompletnie mi się nie podobało. Taki jest właśnie urok antologii. :)

Nie inaczej było w przypadku "Niegrzecznej miłości". To 10 opowiadań autorów, którzy z pewnością są Wam znani. Znajdziemy tu próbkę twórczości Agaty Czykierdy-Grabowskiej czy Anny Bellon, których książki dobrze znam. Przyznaję się, że większości autorów twórczości nie miałam okazji poznać. Wisienką na torcie jest udział Vi Keeland i Penelope Ward, bestsellerowych autorek, które po raz kolejny stworzyły duet i razem napisały opowiadanie wieńczące "Niegrzeczną miłość".

Przyznam, że poziom opowiadań był bardzo zróżnicowany. Temat walentynek każdy z autorów zinterpretował zupełnie inaczej. Licznie pojawiały się motywy snu i nawiązania do przeszłości, ale było też jedno opowiadanie futurystyczne. Miłośniczki mafijnych klimatów też znajdą coś dla siebie (i zupełnie nie dla mnie ;)). A Agata Czykierda-Grabowska postanowiła napisać walentynkową wersję klasyka - "Opowieści wigilijnej". Zaciekawieni? Nic dziwnego.

Dla ciekawych zamieszczam moją ocenę każdego z opowiadań. Największym zaskoczeniem okazały się "Gorąca linia" i "Gdy opadną maski". Byłam przekonana, że to Vi Keeland i Penelope Ward zwalą mnie z nóg, okazało się jednak inaczej. A za najlepsze opowiadanie uznałam "Gdy opadną maski" autorki zupełnie dla mnie nieznanej. Ale to jest właśnie magia zbiorów opowiadań - umożliwiają nam poznanie twórczości różnych pisarzy. Dzięki "Niegrzecznej miłości" wiem, że warto przyjrzeć się bliżej powieściom Ludki Skrzydlewskiej.

1. "Gdy opadną maski" Ludka Skrzydlewska 5/5
2. "W rytmie" Anna Bellon 4/5
3. "Tester" Michał Gołkowski 1/5
4. "Kierunek: miłość" Gabriela L. Orione 3/5
5. "Pech to moje drugie imię" Alicja Skirgajłło 4/5
6. "Duch minionych świąt" Agata Czykierda-Grabowska 3,5/5
7. "Przewrotny los" Rivia Scott 4/5
8. "Marzenie Anny" Monika Skabara 2/5
9. "Wyśniony" Nana Bekher 4/5
10. "Gorąca linia" Vi Keeland i Penelope Ward 4,5/5

Po ocenach można też zauważyć, że znalazły się też historie zupełnie nie w moich klimatach ("Tester" i "Marzenie Anny"), ale im więcej czytam antologii, tym bardziej przekonana jestem, że tego nie można uniknąć. Jeszcze nie trafiłam na taki zbiór opowiadań, który w pełni by mi się spodobał.

"Niegrzeczną miłość" polecam szczególnie na prezent, jeśli wiecie, że ktoś lubi gorące romanse, ale wiecie, jaki konkretnie rodzaj. W tym zbiorze każdy znajdzie coś dla siebie.

Tytuł ten nagradzam trzema kostkami czekolady.

Za egzemplarz recenzencki dziękuję Wydawnictwu Kobiecemu.

Poniżej sprawdzisz, gdzie kupisz recenzowaną książkę w najlepszej cenie.

1 komentarze

Jej życie jest pełne lęku przed śmiercią.
Jego życie jest pełne śmierci.

Nina ma 21 lat i studiuje w Warszawie pedagogikę wczesnoszkolną. Jej ucieczką od rzeczywistości jest taniec w klubie. To wtedy czuje, że żyje. Podczas jednej z wizyt w klubie, przyciąga ją hipnotyzujące spojrzenie ciemnych oczu. Razem zatracają się w tańcu, zapominają o całym świecie, ale nie rozmawiają. Nie znają swoich imion. Nie wiedzą nic o sobie. A potem on znika.

Wiedziałam, że wszystko, co się teraz dzieje, jest jedynym lekarstwem. Chwile zapomnienia. Drobinki emocji, które napędzały mnie do życia. Żyłam, bo tańczyłam z ciemnookim chłopakiem, którego dotyk mnie ukoił.

Ten opis pasowałby do większości studentek. Jednak życie Niny znacznie różni się od jej rówieśniczek. Dziewczyna choruje na nawracającą depresję i nerwicę lękową. Każdej nocy budzi się dokładnie o 3:00 przerażona, że umiera.

Choroba definiuje jej życie. Nina unika wszystkiego, co może wywołać pogorszenie nastroju. Regularnie odwiedza swojego lekarza i zażywa leki.

Noce w klubie są jej ucieczką. Tylko wtedy pozwala sobie na chwilę zapomnieć o swojej chorobie. Wie, że samotne wycieczki do klubu są niebezpieczne, ale nie potrafi z nich zrezygnować.

Kiedy spotyka w stacji metra ciemnookiego chłopaka z klubu, a on ją rozpoznaje, w życiu Niny rozpoczyna się nowy etap. U boku Filipa postanowi spróbować dowiedzieć się czegokolwiek o swojej mamie, która popełniła samobójstwo, gdy Nina była małą dziewczynką. Choć wie, że wspomnienia mogą zaszkodzić jej zdrowiu psychicznemu, z Filipem ma siłę, aby podjąć próbę i poznać prawdę o wydarzeniach z przeszłości.

Filip też ma swoje demony. Czy uda im się razem stawić czoła bolesnej przeszłości?

Uderzyła w nas ta sama fala. Tsunami. Zmiotła nas, podtopiła, ale nie zabiła. Pozostawiła na brzegu bez pomocy. Byliśmy rozbitkami i musieliśmy się nawzajem uratować.

Moi stali czytelnicy dobrze wiedzą, że uwielbiam twórczość Agaty Czykierdy Grabowskiej. Pierwszą jej książkę przeczytałam w lutym 2017 roku. Uzależniłam się i teraz po każdą kolejną jej nowość sięgam w ciemno, bez czytania opisu. Nie muszę wiedzieć, o czym będzie najnowsza powieść tej autorki, bo wiem, że mogę się spodziewać emocjonującej lektury.

"Fale i echa" od pierwszych słów mnie fascynowały. Opis klubu wystarczył, abym wiedziała, że książka ta będzie wyjątkowa. I faktycznie - różni się od pozostałych powieści Agaty Czykierdy-Grabowskiej. Jest dojrzalsza i bardziej tajemnicza. Fabuła bardziej skomplikowana i zawiła.

Łatwo jest kochać idealnych ludzi (...). Łatwo jest kochać ich idealne życia. Łatwo jest być z kimś, kto ma wszystko, co potrzebne, żeby było pięknie. Ale... to nie jest prawdziwe. (...) Prawdziwa miłość jest wtedy, gdy pokochasz w drugim człowieku to, co jest w nim najciemniejsze i najtrudniejsze (...).

"Fale i echa" nie tylko porusza ważne tematy, ale i wciąga wartką akcją. Czytelnik nie może oderwać się od lektury. Zastanawia się, co wydarzy się między głównymi bohaterami, jak poradzą sobie z przeszkodami, jakie stawia przed nimi los. Kibicuje im.

Oczarowała mnie nie tylko chemia między Niną i Filipem, ale też ich dojrzałość, którą niejednokrotnie udowodnili. Oboje nie mieli łatwego życia, a mimo to nie poddają się i próbują wycisnąć z życia tyle radości, ile tylko się da.

Historia tej dwójki porusza i nie pozwala o sobie zapomnieć. Książkę przeczytałam błyskawicznie, w zaledwie kilka godzin, ale nic dziwnego - chciałam jak najszybciej dowiedzieć się, jak zakończy się ta opowieść.

Nawet na końcu autorka przygotowała niespodziankę, akcja obróciła się o 180 stopni, a ja byłam zachwycona tym nieoczekiwanym zwrotem.

"Fale i echa" zdobywają cztery kostki czekolady.

Premiera książki zaplanowana jest na 8 kwietnia.

Za egzemplarz recenzencki dziękuję autorce - Agacie Czykierdzie-Grabowskiej.

Sprawdź poniżej, gdzie najtaniej kupisz tę książkę.

6 komentarze

Kaja i Paweł przyjaźnią się od dziecka. Razem biegali po wsi, spędzali czas nad jeziorem, bawili się przy ogniskach. Każde wakacje były niesamowite, bo spędzone we dwójkę. Przez te lata przeżyli razem wiele. Paweł uratował brata Kai przed utopieniem, Kaja obroniła Pawła przed ojcem. Wspierali się, zwierzali się sobie i świetnie się razem bawili. Jednak każde wakacje dobiegają końca, a ich niezmiennie czekało rozstanie. Wiedzieli, że czas szybko minie i znowu się spotkają. Tak było do czasu, w którym jeden pocałunek skreślił ich przyjaźń aż na 6 lat.

Co stanie się, gdy Kaja wróci po tym czasie na wieś? Czy Paweł będzie udawał, że jej nie zna? Czy będą w stanie naprawić błędy młodości?

Wiedziała, że jest jego słońcem, wiatrem i księżycem. I dla niej ukradłby je wszystkie.

"Słońce, wiatr i księżyc" oczarował mnie przede wszystkim klimatem. Akcja rozgrywa się na jednej z polskich wsi, raczej dobrych kilka lat temu, ponieważ nasi bohaterowie nie mają komórek, komputerów, tabletów itd., a ich dzieciństwo wygląda zupełnie inaczej niż w dzisiejszych czasach. Wywołało to we mnie pewien sentyment, bo przypomniałam sobie moje coroczne wakacje u dziadków na wsi, bieganie po polach, lasach, taka beztroska i swojskie klimaty. Bardzo mi się to podobało. Czytając najnowszą książkę Agaty Czykierdy-Grabowskiej, można wręcz poczuć na swojej skórze żar lejący się z nieba i poczuć zapach świeżo skoszonego zboża.

Nie da się zaprzeczyć, że główni bohaterowie potrafią swoim zachowaniem zdenerwować czytelnika. Ta dwójka kręci się wokół siebie jak kot i mysz, a ich decyzje są nieprzemyślane, podejmowane pod wpływem emocji, przez co ich konsekwencje są zarówno dla Kai, jak i Pawła, bolesne. Ale to przecież nic dziwnego, że młodzi ludzie popełniają błędy, które wpływają później na relacje z bliskimi.

Agata Czykierda-Grabowska pokazuje w tej książce wieś taką, jaka jest naprawdę. To nie tylko piękne widoki i świeże powietrze. To też (a może zwłaszcza) problemy z dojazdem gdziekolwiek, brak telefonów i oczywiście ciężka praca w polu, od której nawet dzieci się nie wymigają. Widzimy tam wyraźnie, że relacje między mieszkańcami wsi są zupełnie inne niż w mieście. Tu wszyscy się znają i każdy oczywiście jest tematem plotek, ale takie są uroki mieszkania w małej społeczności.

"Słońce wiatr i księżyc" porusza też tematy przemocy domowej, do której inaczej podchodzono jeszcze lata temu. A już na pewno na wsi. Nie do pomyślenia było, żeby ktoś z zewnątrz zareagował, nie było możliwości, aby dziecko mogło podnieść rękę na rodzica. Tę trudną sytuację autorka bardzo obrazowo opisała, przez co i w czytelniku gotuje się od emocji.

Urzekła mnie w tej książce bajka opowiadana przez dziadka Kai, a która jest mocno związana z tytułem tej książki.

"Słońce, wiatr i księżyc" to z pewnością historia idealna na lato. A jeśli macie możliwość wyjechania na kilka dni na wieś, uwierzcie, że warto wtedy zaopatrzyć się w egzemplarz tej książki, będzie się ją czytać w takich warunkach idealnie.

Mimo że główni bohaterowie nieco irytowali mnie swoim zachowaniem, to jednak muszę przyznać, że wszystkie postacie były opisane bardzo barwnie i realistycznie. Czytając o babci, prawie że mogłam poczuć zapach pieczonych przez nią bułeczek, natomiast postać dziadka niejednokrotnie mnie rozczuliła. Do tego bracia Kai, jak to bracia, dużo hałasowali i wszędzie było ich pełno.

Czytając tę książkę naprawdę łatwo przenieść się w wyobraźni do pełnego wesołego gwaru domku na wsi.

"Słońce, wiatr i księżyc" zdobywa cztery kostki czekolady.

Za egzemplarz recenzencki dziękuję Wydawnictwu Filia.

Premiera książki zaplanowana jest na 7 sierpnia.

4 komentarze

Roksana z lękiem wraca do domu po dziesięciu miesiącach nieobecności. Boi się widoku rodziców, ich reakcji, powrotu złych wspomnień. Wydarzenia sprzed prawie już roku wciąż rzucają cień na jej rodzinę. Każdy z jej bliskich na swój sposób przeżywa zaginięcie Anki, młodszej siostry Roksany. Dziewczyna pewnego wieczoru wyszła z domu i przepadła bez śladu. Sposobem na może niekoniecznie pogodzenie się z tą sytuacją, ale po prostu przetrwanie jej, była dla Roksany ucieczka. Przez długie miesiące ukrywała się w akademiku w Warszawie, studiowała i próbowała zacząć żyć na nowo, bez młodszej siostry. Teraz jednak postanowiła, że czas wrócić i stawić czoła spotkaniu z rodzicami. Wiedziała, że musi przyjechać do rodzinnego miasta. W tej decyzji upewnił ją anonimowy mail, w którym jasno było napisane, co ma zrobić: "WRÓĆ DO DOMU. SIOSTRA NA CIEBIE CZEKA".

Czasami myślę, że ona gdzieś tu jest. Jest wśród tego swojego chaosu i zaplątanych słuchawek w torebce. Gdzieś pomiędzy powieściami Colleen Hoover i szkolnymi zeszytami.

Dziewczyna porusza niebo i ziemię, aby odnaleźć siostrę, choć w głębi duszy czuje, że Ania nie żyje. Mimo to z całych sił pragnie dowiedzieć się, co stało się z jej siostrzyczką oraz dopilnować, aby sprawiedliwość dopadła osobę, która ją skrzywdziła.

W zmaganiach Roksany pomaga Bartek, przyjaciel od zawsze. Między tą dwójką aż iskrzy. Dziesięć miesięcy temu pozwolili sobie na coś więcej, niestety potem Roksana wyjechała do Warszawy. Zupełnie bez słowa. Teraz jednak Bartek na nowo próbuje zbliżyć się do dziewczyny i wspiera ją całym sercem w poszukiwaniach. Jest jej ostoją. Kiedy tylko Roksana pozwala, aby poniosło ich uczucie i otwiera dla niego swoje serce, na jaw wychodzą skrywane tajemnice, które rzucą nowe światło na zaginięcie jej siostry.

Czy Roksana jest w stanie odnaleźć Ankę — żywą lub martwą? Czy wraz z Bartkiem pokonają wszystkie przeszkody i stworzą udany związek? A może sekrety przekreślą ich wspólną przyjaźń, a Roksana wróci do Warszawy z niczym?

Po książki Agaty Czykierdy-Grabowskiej sięgam w ciemno, odkąd przeczytałam jej pierwszą powieść. Każda jej historia zaskakuje mnie czymś nowym. Tak było i tym razem. Autorka postanowiła nieco zmienić styl i do young adult, z którego jest znana, dorzuciła nieco kryminału. W ten sposób czytelnik nie tylko z rumieńcami na policzkach śledzi rozwijające się uczucie między Roksaną a Bartkiem, ale i próbuje rozwiązać zagadkę zaginięcia Anki. Mamy tutaj dwa bardzo interesujące wątki, które sprawiają, że naprawdę trudno oderwać się od lektury.

Czy Agata Czykierda-Grabowska poradziła sobie w nowym gatunku? Nie udało mi się odgadnąć zakończenia, więc można stwierdzić, że tak. Końcowe sceny, rozwiązanie zagadki zdecydowanie może zaskoczyć czytelnika.

Dodatkowo wspomnę, że moja mama jako pierwsza dorwała się do egzemplarza recenzenckiego "Kiedyś po ciebie wrócę", o czym poinformowała mnie w rozmowie telefonicznej, mówiąc, że przeczytała książkę TEJ TWOJEJ ULUBIONEJ AUTORKI I OCZYWIŚCIE SIĘ POPŁAKAŁA. Ja co prawda łez w oczach nie miałam, ale przyznaję, że Agata Czykierda-Grabowska potrafi złapać za serducho.

Jak wypada nowa książka na tle pozostałych? Wydaje mi się, że ponownie poprzeczka została zawieszona jeszcze wyżej, o czym świadczy, chociażby zabawa dwoma gatunkami. Cieszy mnie fakt, że mimo narzuconego tempa (9 książek wydanych książek w 4 lata, jeśli się nie mylę) widać progress, historie są bardziej rozbudowane, wątki bardziej zawiłe, bohaterowie lepiej wykreowani (choć od pierwszych książek widać było talent Pani Agaty do tworzenia dosłownie idealnych bohaterów męskich).

Co mogę więcej dodać? Dobre young adult to nie tylko Colleen Hoover, ale też Agata Czykierda-Grabowska. Sięgnijcie i sami się przekonajcie. Dajcie szansę polskiej literaturze.

"Kiedyś po ciebie wrócę" nagradzam czterema kostkami czekolady.

Za egzemplarz recenzencki dziękuję Wydawnictwu Znak.

3 komentarze

"Sezon na lisa" to trzeci już i zarazem ostatni tom cyklu "Pierwsza miłość". Autorka skupia się tym razem na Olku, którego mogliśmy już poznać w poprzednich książkach Agaty Czykierdy-Grabowskiej. Olek rozpoczyna pracę w Lisiej Dolinie i próbuje zapomnieć o Sarze, która go zauroczyła już jakiś czas temu, jednak związała się z Pawłem. Chłopak musi się z tym pogodzić, a do tego potrzebuje czasu.

Pewnego letniego dnia szefowa przestawia mu nową pracownicę — Paulę o długich rudych włosach spiętych w kitkę przypominających lisią kitę. Paula i Olek stale się przekomarzają, żartują i mimo że nie są w swoim typie, to jednak coś zaczyna się między nimi rodzić.

Czy będzie to kolejny wakacyjny romans? A może przetrwają próbę czasu i uda im się zbudować trwały związek?

Było w niej coś takiego, co bardzo przyciągało i nie chodziło nawet o kolor jej włosów. To ta mieszanka buntu, zadziorności, niewinności i bezbronności była taka pociągająca. Dziwne, bo nigdy nie gustowałem w filigranowych, bezbronnych dziewczynkach.

W tej historii nie brakuje nam powodów do wzruszeń, momentów chwytających za serce, ale też zabawnych sytuacji i dialogów, które doprowadzają nas do śmiechu. To nie tylko opowieść o wakacyjnej miłości. Agata Czykierda-Grabowska porusza w tej książce ważne kwestie. Poznajemy problemy, z jakimi zmagają się bohaterowie i widzimy, że życie tych młodych ludzi nie jest usłane różami, a mimo to radzą sobie i to całkiem nieźle.

Jesteśmy świadkami, jak Olek stopniowo zdobywa zaufanie Pauli, pomaga jej się otworzyć i wreszcie dziewczyna dopuszcza go do siebie. Nareszcie nie jest sama z tym całym bajzlem, jaki zafundowało jej życie. Nigdy nie miała czasu, by zaangażować się w jakąś bliższą relację, nie miała możliwości zbudować z kimkolwiek czegoś trwałego. To jednak się zmienia, a ona poznaje uroki wszystkich pierwszych razów.

Czy jednak jest to coś więcej niż tylko wakacyjna przygoda? Co się stanie, kiedy wakacje dobiegną końca i nadejdzie czas podjęcia poważnych decyzji?

Co ja mogę więcej powiedzieć? Każda książka Agaty Czykierdy-Grabowskiej bardzo mi się podoba. To już powoli robi się nudne i mało autentyczne. ;) Czy można jeszcze ufać moich zachwytom, jeśli za każdym razem nie mogę dopatrzyć się ani jednej wady? Pewnie nie. Ale, ale — tym razem mam jedno małe ale. Malusieńkie. Ale jednak. Korekta zawiodła. Dosłownie kilkukrotnie, nie było to jakieś rażące, jedynie małe niedopatrzenie. Często zarzuca się polskim książką kiepską korektę i w tym przypadku było to widoczne. Nie jest to nic, czego nie można byłoby poprawić, dlatego nie wpłynęło to na ostateczną ocenę tej książki, bo po przeczytaniu nie pamiętałam, jakie błędy wyłapałam, a w mojej pamięci były jedynie sceny, które przyspieszyły bicie mojego serca. A to jest właśnie to, czego oczekuję od dobrej książki.

Tradycyjnie już cztery kostki czekolady wędrują do Agaty Czykierdy-Grabowskiej, a ja niecierpliwie wyczekuje informacji o premierze jej kolejnych powieści. Chyba się uzależniłam.

Za egzemplarz recenzencki dziękuję autorce — Agacie Czykierdzie-Grabowskiej oraz Wydawnictwu Novae Res.

3 komentarze

Polecany post

Bookstagram. Jak zacząć?

Wybierz coś dla siebie

Najpopularniejsze

Archiwum